كركهرك
سلام

سلام دباره

اگرخبرتازه ای درموردکرکهرک بود اعلام می گردد

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/٦/۱٧ - محمد حسنی نیا

 

 

کرکهرک

سلام دوباره بردوستان همولاتی

حدودیکسال وچندماهی میشود که این وبلاگ را تعطیل نموده وبه وبلاگ تازه ام درسایت بلاگفارفته ام.

راستش رابخواهیددربروزرسانی وبلاگ تازه درمواردزیادی دچارتناقض میشدم .به این صورت که آن وبلاگ بیشتردرزمینه انجامکاردرزمینه کردی کلهری اعلام شده است وگاهی بهمناسبت مجبوربوده وهستم که مطلبی درباره کرکهرک تویش بگذارم.

پیشنهاد علی عزیزکه فکرکنم پسرخاله خوبم علی رشیدیان باشد این بود که این وبلاگ رادوباره فعال کنم واختصاص بدهم به کرکهرک واخبارواطلاعات مربوط بهآن.

ایده خوبی است به شرطی که هرکدام ازعزیزان هم کمک کنند تامطالب آن متنوع بشود.

عکس وخبروگزارش دررابطه باکرکهرک رااینجا امنعکس میکنیم.

پس توی مسمت گذاشتن پیام ویا بانشانی ایمیل من میتوانید برام عکس ومطلب بفرستید تا توی وبلاگ بگذاریم.

سپاس ازهمه عزیزان کرکهرک وچم ایمام وهرجاکه به این وبلاگ سرمی زنند.

محمدحسنی نیا کرماشان13-06-1390

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳٩٠/٦/۱۳ - محمد حسنی نیا

اسباب کشی

دوستان خوبم سلام

درپی پیشنهاد یکی از دوستان گرامی وبااجازه همگی وبلاگ جدیدی بنام کرکهرک تازه درسایت بلاگفا ساخته ام وشماعزیزان می تونید تشریف بیارید اونجا درخدمت باشم البته اینو بگم که مارسم قبول کاردو نداریم. اگرخیلی اصرار دارید که کادو بدید درقسمت" نظربدهید" چندکلامی درنقد ونظربنویسید ممنون میشم.

این هم نشانی  کرکهرک تازه من وشما

http://www.limo45zard.blogfa.com/

این وبلاگ فعلا آزمایشی هستش لطفا نظروپیشنهاداتتون را حتمادرج  بفرمایئد

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٧ - محمد حسنی نیا

 

مرد سالار

 

درخانه ، پشت تخته اتوپدردرحال راهنمائی کردن بود.وپسر درحالی که نگاهش با چپ وراست شدن دست پدرش همراه شده بود ، به سخنانش گوش می کرد.

-- زن مثل گردو می مونه باید خردش کرد وبعد مغزش رادرآورد وجوید.

-- زن مثل زعفرونه ، باید حسابی کوبیدش تا خوب عطرورنگ بده.

-- زن مثل نمد می مونه ، باید یک نقشی  بهش داد وتا جون داره باید زدش و تامی خوره کوبید تو سرش تا شکل بگیره .

-- زن مثل ...

پسرش فریادکشید : مواظب باش داره می سوزه.

پدر دستش راگزید ودودستی برسر کوبید وگفت : خدابه دادم برسه ، بیچاره شدم. این عزیزترین لباس مادرته!!

 

پیای سالار

 

له مال  وه له  پیشتی  ته خته ی  ئوتو  ، باوگ له حالی  ئاموژگاری کردن بوَ و کوره گه ی له و  حاله  ک  نورسنی  وه لی چه پ  وراس  بوَنی  ده سی  باوگی  هاوریه و  بوَد وه  قسه یلیشی  گوش ته کانیا.

-- ژن چوَنای  گرده کان  مینی  ، بایه د هوَردی  کرد و ئی جا مه غزی  ده ر هاورد و جایه ی.

--  ژن  جووری  زافه ران مینی  ، بایه د  خاس خاس  بکوتیده ی  تا  خاس  عه تر و ره نگه و به ید.

--  ژن  چوَنای  نه مه (نه و) مینی  بایه د نه خش  به یده پی  و تا جوَلیه ی  بجوَلنیده ی وتا  خوه ی  به یدنه  ناوی  سه ری  تا  شکل وسه قام  بگری.

--  ژن چوَنای ...  .

کور کرده ی هاوار: هوَرد وه پی یه و بود ، دیری  سزیه ید .

باوگی  قه پ  گرته ده سی خوه ی  و ئی جا وه دو ده سی  دا له ناوی  سه ری و  وه ت : خودا وه دادم بره سی ،  بیچاره بوَم ، یه  ره نگین ترین کراسی دالگده!!

 

 

ته رجومه له محمدحسنی نیا  -  کرمانشان    07-03-1389

 

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٧ - محمد حسنی نیا

پایاننامه ی خه رگووش

پایان نامه خرگوش
یک
روز آفتابی، خرگوشی خارج از لانه خود به جدیت هرچه تمام در حال تایپ
بود. در
همین حین، یک روباه او را دید.

روباه: خرگوش داری چیکار می
کنی؟

خرگوش: دارم پایان نامه می نویسم
.

روباه: جالبه، حالا موضوع
پایان نامت چی هست؟

خرگوش: من در مورد ایکه یک خرگوش چطور می تونه یک روباه
رو بخوره، دارم
مطلب می نویسم
.

روباه: احمقانه است، هر کسی می دونه که
خرگوش ها، روباه نمی خورند.

خرگوش: مطمئن باش که می تونند، من می تونم این
رو بهت ثابت کنم، دنبال من بیا.

خرگوش و روباه با هم داخل لانه خرگوش شدند و
بعد از مدتی خرگوش به تنهایی
از لانه خارج شد و بشدت به نوشتن خود ادامه
داد.

در همین حال، گرگی از آنجا رد می شد
.

گرگ: خرگوش این چیه داری
می نویسی؟

خرگوش: من دارم روی پایان نامم که یک خرگوش چطور می تونه یک گرگ
رو
بخوره، کار می کنم
.

گرگ: تو که تصمیم نداری این مزخرفات رو چاپ
کنی؟

خرگوش: مساله ای نیست، می خواهی بهت ثابت کنم؟


بعد گرگ و خرگوش
وارد لانه خرگوش شدند.

خرگوش پس از مدتی به تنهایی برگشت و به کار خود ادامه
داد.

حال ببینیم در لانه خرگوش چه خبره


در لانه خرگوش، در یک گوشه
موها و استخوان های روباه و در گوشه ای دیگر
موها و استخوان های گرگ ریخته
بود.
در گوشه دیگر لانه، شیر قوی هیکلی در حال تمیز کردن دهان خود
بود.ـ

پایان


------------ --------- -

نتیجه


هیچ مهم
نیست که موضوع پایان نامه شما چه باشد

هیچ مهم نیست که شما اطلاعات بدرد
بخوری در مورد پایان نامه تان داشته باشید

آن چیزی که مهم است این است که
استاد راهنمای شما کیست؟!!!!


پایان نامه ی  خه رگووش(که روَه)

 

یه ی  رووژی  خوه روه یشتان  خه رگووش  له  ده یشتی  لانه گه ی  خوه ی  سفت و سه خت  له  کاری  تایپ  کردن  بوَ.  هه  له ی  ساته  ، ریوی ی  دیه ی.

ریوی: خه رگووش  پسای  چه که ی؟

خه رگووش : مه  رنیه وَنی  ؟  دیرم  پایاننامه نوَسم.

ریوی : ئلاجه وَه ، ئیرنگه بوَش بزانم  سه رباسی(مه وزوعی)پایاننامه گه   چه س؟

خه رگووش: م له باوه تی  یه  ک  خه رگووش  چوَ توَه نی  یه ی  ریوی  بخوه یدن  دیرم  کتاو  نوَسم.

ریوی: یه  شیترانه یه  ،  هه رکه سی  زانی  ک  خه رگووشه یل  ریویه یل   نیه خوه ن.

خه رگووش : دلنیا  بو ک  توَه نن ،  م  توَه نم  یه  وه  پیت  سابت(ثابت) بکه م، له  شوونم  به و.

خه رگووش و ریوی  وه لی  یه که و  وه ناوی  کونا لانه ی  خه رگووش  چین،ْ و  دوَای  چه نی  خه رگووش  وه ته نیا  له  لانه  هاته و  ده ر  و هه م  له نو  سفت و سه خت  دریژه  وه  نوَسان دا.

هه  له ی  وه خته  گورگی  له وره و  ره د  بوا .

گورگ: خه رگووش  یه چه  نوَسی؟

خه رگووش : م  دیرم له بانی  پایاننامه گه م  ک  یه ی  خه رگووش چوَ توَه نی  یه ی  گورگ بخوه ی  پسای  کار  که م.

گورگ: تو ک  نیه توای  ئی  گه نجه فه یله  چاپ  بکه ی؟

خه رگووش : قه ی  نه یری ، توای وه  پیت  سابت  بکه م؟

ئمجا  گورگ  و  خه رگووش  وه ناوی  لانه ی  خه رگووش  چین،

خه رگووش  دوَای  چه نی  وه نه نیا  هاته و و دریژه  وه  کاره گه ی  دا.

ئمجا  بوَنیمن   له لانه ی  خه رگووش  چ  خه وه ره  .

له  لانه ی  خه رگووش  ، له  یه ی  سوَک  موَه یل  و سل وسقانه یلی  ریوی  و له  سوَکی  تره ک  موَه یل  و سل وسقانه یلی  گورگ  رشیاوَدن.

له  سوَکی  تر  له لانه یش ، شیری  زوورداری  زه لامی  پسای  ده م ودنان  پاکه و  کرد.

ئاخری مه ته ل

.........  ........  ........

ده سکه فت :

هوَچ   هه میه ت  نه یری ک  سه رباسی   پایاننامه گه ی ئیوه  چه بود.

هوَچ  موهم  نیه  ک  ئیوه  چاو و راوه یلی  وه  ده رد  خوه ری  له  باوه تی  پایاننامه گه دان  داشتون.

ئه و  چیشته  ک موهمه یه سه  ک  ئوستادراهنمای  ئیوه  کیه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٦ - محمد حسنی نیا

ژاری

 

 

فقر

روزی یک مرد ثروتمند، پسر بچه کوچکش را به یک دِه برد تا به او نشان دهد مردمی ‌که در آنجا زندگی می‌کنند، چقدر فقیر هستند. آنها یک روز و یک شب را در خانه محقر یک روستایی به سر بردند.

در راه بازگشت و در پایان سفر، مرد از پسرش پرسید:" نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟"

پسر پاسخ داد:" عالی بود پدر!"

پدر پرسید:" آیا به زندگی آنها توجه کردی؟"

پسر پاسخ داد:" فکر می‌کنم!"

و پدر پرسید:" چه چیزی از این سفر یاد گرفتی؟"

پسر کمی‌ اندیشید و بعد به آرامی‌ گفت:" فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهارتا. ما در حیاطمان یک فواره داریم و آنها رودخانه‌ای دارند که نهایت ندارد. ما در حیاطمان فانوسهایی تزیینی داریم وآنها ستارگان را دارند. حیاط ما به دیوارهایش محدود می‌شود اما باغ آنها بی انتهاست!"

در پاین حرفهای پسر، زبان مرد بند آمده بود. پسر اضافه کرد: "متشکرم پدر که به من نشان دادی ما واقعا چقدر فقیر هستیم!"

 ژاری

رووزی  پیای  ده وله مه نی  ،  کوره بوَچگه گه ی   وه لی  خوه یا  ئرا  دیه که ی  برد  تا  وه پی  نیشان  به ی   مه ردمی  ک  له وره  ژیه ن    چه نی  فه قیرو ژارن. ئه وان  چین  و  یه ی  شه و  و یه ی  رووژ  له  ماله  بوچگله ی  یه کی  له مه ردمی  دیه که  ئه و سه ر بردن.

دوَای  ئی سه فه ره  و له  ری ی  ئه و هاتن  ،  پیا له  کوره  گه ی  پرسی : له  باره ی  ئی  سه فه ره  چه  ئوَشی؟"

کور  جواو دا  فره فره خوه  ش  بوَ  باوگه."

باوگ  پرسی: ئایا وه چوَنیه تی ی  ژیان مه ردمه گه  نورسی؟"

کوره گه ی  وه ت: فکر  که م  نورسم."

باوگی وه ت : روله  چه  له ی  سه فه  ره  یاد گرتی؟

کور  که می  فکره و  کرد و وه ت: ره سیمه و  ک ئیمه  له مالمان  یه ی  سه گ  دیریم  و ئه وان  چوار گله  دیرن ،  ئیمه  له  ناوی  هه وشی  مالگه مان  یه ی  حه وز  ئاو  و یه ی ئاوپه خشان  دیریم  و ئه وانه  چه می  ئاوی دیرن  ک  بنی نیه تیه ی .ئیمه له ناوی حساره گه مان  چراخی  فانوس دیریم  و  ئه وان  هساره یلی  ئاسمان دیرن  .  هه وش  وحساره گه ی ئیمه  له  چوار باله  و وه  دیوار  دابریایه   ولام  باخی  ئه وان  بی په یه  !"

له ئاخری  قسه یلی  کوره گه  زوانی پیاگه  چی  وه گته و و بر بوَ. کوره گه  وه ت : ده ستت  ده رد  نه که ی باوگه  ک وه م نیشان  دای  ک  ئیمه  چه نی ژار و فه قیریم.

ته رجومه  له محمدحسنی نیا  -  کرماشان -٠۵-٠٣-٨٩

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٥ - محمد حسنی نیا

 

 

زندگینامه: هانس کریستین اندرسن (۱۸۰۵ – ۱۸۷۵(

- هانس کریستین اندرسن، نویسنده، شاعر و هنرمند دانمارکی، در سال ۱۸۰۵ در شهر اودنسه به دنیا آمد.

پدرش کفاشی کم‌درآمد بود و مادرش در خانه‌های مردم رختشویی می‌کرد. پدر هانس با وجود این‌که تحصیلات کافی نداشت  اما به خواندن داستان و نمایشنامه علاقه‌مند‌ بود و بسیاری از داستان‌هایی را که می‌خواند، برای هانس بازگو می‌کرد.

از این‌رو هانس از کودکی با کتاب‌ها و داستان‌های گوناگون مانند «هزار و یک شب» آشنا شد.

هانس در سن 11سالگی پدر خود را از دست داد و در آن سن مشغول به کار شد. او که با سختی توانست تحصیل کند، در سن 24سالگی مدرسه را به پایان رساند.

از آن پس به سرودن شعر، نوشتن داستان و نمایشنامه، طراحی و کاردستی با کاغذ و قیچی پرداخت.

نخستین آثار اندرسن برای کودکان در سال ۱۸۳۵ منتشر شدند. علاقه و تشویق مردم سبب دلگرمی اندرسن بود؛ به‌طوری‌که تا پایان عمر نزدیک به ۱۵۷ قصه و داستان، ۸ رمان، ۸۰۰ قطعه شعر، ۴ زندگی‌نامه، چند سفرنامه و تعداد بی‌شماری طراحی و کاردستی به شکل کاغذ و برش پدید آورد.

در بهار سال ۱۸۷۲ اندرسن در اثر افتادن از تخت بشدت صدمه دید. او در ۴ آگوست سال ۱۸۷۵ با درد فراوان در خانه‌ای بنام رولیگد[۵] در نزدیکی کپنهاگ که متعلق به دوست صمیمی اش موریتز ملچوار[۶] و همسرش بود در گذشت . قبل از مرگش با یک آهنگ ساز درباره موزیک مراسم تدفینش صحبت کرده بود. اندرسن چنین گفته بود : " بیشتر کسانی که در مراسم تدفین ، مرا بدرقه خواهند کرد کودکان می‌باشند ، ضربات موسیقی را برای قدم های کوچک هماهنگ کن". جسد اندرسن در کپنهاگ به خاک سپرده شد . قبل از مرگش شهرت جهانی داشت . از طرف دولت دانمارک بعنوان "گنجینه ملی "حقوقی به او تعلق می‌گرفت . قبل از مرگش اقدام به ساختن مجسمه‌ای از او شده بود و بعد از اتمام آن را در شهرداری کپنهاگ قرار دادند.

یکی از منتقدین به نام گئورگ براندس از اندرسن سوال کرد آیا او روزی داستان زندگی خودش را خواهد نوشت؟ اندرسن جواب داد من قبلا آن را نوشته ام، نام آن جوجه اردک زشت است.


ژیاننامه ی هانس کریستیه ن ئه ندرسن(1805-1875)

 

هانس کریستیه ن ئه ندرسن نوَسه ر، شاعر و هونه رمه ند  دانمارکی  له سالی  1805 له شاری  ئودنسه  وه دی هاتیه.

باوگی  پوَنه چی ی که م ده سی بوَ  و  دالگییش  له  مالی  مه ردم  پرتال شووریه   مه کرد.

باوگی  هانس  باوجودی  یه ک فره  سه واد  نیاشت ، ولام  له خوه نینی داستان   و نمایشنامه  فره خوه شی هاتیا  ، و فره  له  مه ته له یلی  خوه نی  ئرا  هانس  دوجاره  خوه نییان .

هه  وه ی  خاتره  هانس  له منالییه و  وه لی  کتاو  داستانه یلی  جوراجور  چوَنای " هزار و یه ک شه و" ئاشنا وه  بوَ.

هانس  له سنی  11 سالانی  باوگی  خوه ی  له  ده س  دا  و هه  له و  ته مه نه و  خه ریکی  کار کردن بوَ .  ئه وَ  وه  سه ختی  توَنس  ده رس  بخوه نی  ، له ته مه نی  24 سالانی  ده رسه گه ی وه ئاخر  ره سان.

له  ئوه  وه ره و دوَا  روَ  وه شعر وه تن  و داستان  و نمایشنامه  نوَسان  ، ته راحی  وکار ده سی  وه قاغه ز  ومقراز  هاورد.

یه کم  کاره یلی   ئه ندرسن  ئرا  منالیه ل  له  سالی  1835 په خش  و ولاوه و  بوَن  .  خوه ش هات  وته شویقی  مه ردم  وه  سه وه وی دلگه رمی  ئه ندرسن  بوَ ؛ وه جوری  ک  تا  ئاخری عومری نزیک  وه 157 مه ته ل  وداستان  ، 8 رومان ،800 بلسک  شعر  ، 4 ژیاننامه  ، چه ن  سه فه رنامه  و بری  بیشماره یگ  ته راحی  و کارده سی  وه قاغه ز و برش وه  وجود هاورد.

له وه هاری  سالی 1872  ئه ندرسن  له ته خت که فته و  خوار  و  سه ده مه ی فره ی دی .

ئه ندرسن  له  4  ئاگوستی  سالی  1875  وه  ده می  ده ردی فه راوانیگه و  له  مالی  وه  ناوی  رولیگد   له  نزیکی  کپنهاگ  که هنی  دوسی  فره  خاسی  موریتز  ملچوار  و هاوسه ره گه ی  بوَ له دنیا  چی.

وه رژه  مردنی  وه لی  ئاهه نگسازیگا  له  باوه تی  موسیقی ی  ئایینی  وه خاک سپاردنی  قسه کردوَدن. ئه ندرسن ئی چوَنه وه توَد: زورمی  که سه یلی  ک  له  مه راسمی  وه خاک سپاردن  به یره قه ی  م  که ن  مناله یلن ،  رپه رپه ی  موسیقیه گه  ئرا  گامه یلی  بوَچگ  جفت و جوور  بکه.

ته رمی  ئه ندرسن  له  کپنهاگ  وه  خاک نریا . وه ر له  مردنی  له  جه هان ناسیا  و  خاوه نی ناو  بوَ. له  لای ده وله تی  دانمارکه و  وه نیشانی  "گه نجینه ی ی میللی"حقوقی  وه  پی  دریا.

وه ر  له  مه رگی  ده س  وه  سازینی  مجسمه یگ  له  ئه وَ  کریا  و  له  دوَای  ته مام  کردنی  له  شارداری ی  کپنهاگ  دامه زراننه ی.

یه کی  له  رخنه گره یل  وه  ناوی"  گئورگ براندس" له  ئه ندرسن  پرسیار کرد ک  ئایا  ئه وَ  رووژی  داستانی  ژیانی  خوه ی  نوَسیدن؟  ئه ندرسن  جواو  داوَد  ک  م  وه ر له یه  ئی  داستانه  نوَسامه. ناوبیش  وچگه  سونه ی  ناشرینه.

 

 


 

دخترک کبریت فروش

هوا خیلی سرد بود و برف می بارید . آخرین شب سال بود .

دختری کوچک و فقیر در سرما راه می رفت . دمپایی هایش خیلی بزرگ بودند و برای همین وقتی خواست با عجله از خیابان رد شود دمپایی هایش از پایش درآمدند . ولی تنوانست یک لنگه از دمپایی ها را پیدا کند ..

پاهایش از سرما ورم کرده بود . مقداری کبریت برای فروش داشت ولی در طول روز کسی کبریت نخریده بود .

سال نو بود و بوی خوش غذا در خیابان پیجیده بود ..جرات نداشت به خانه برود چون نتوانسته بود حتی بک کبریت بفروشد و می ترسید پدرش کتکش بزند .

دستان کوچکش از سرما کرخ شده بود شاید شعله آتش بتواند آنها را گرم کند

 

 

یک چوب کبریت برداشت و آن را روشن کرد ، دختر کوچولو احساس کرد جلوی شومینه ای بزرگ نشسته است پاهایش را هم دراز کرد تا گرم شود اما شعله خاموش شد و دید ته مانده کبریت سوخته در دستش است .

کبریت دیگری روشن کرد خود را دراتاقی دید با میزی پر از غذا . خواست بطرف غذا برود ولی کبریت خاموش شد

 

 

سومین کبریت را روشن کرد ، دید زیر درخت کریسمس نشسته ، دختر کوچولو می خواست درخت را بگیرد ولی کبریت خاموش شد .

ستاره دنباله داری رد شد و دنباله آن در آسمان ماند .

دختر کوچولو به یاد مادربزرگش افتاد . مادربزرگش همیشه می گفت : اگر ستاره دنباله داری بیافتد یعنی روحی به سوی خدا می رود . مادر بزرگش که حالا مرده بود تنها کسی بود که به او مهربانی می کرد

 

 

دخترک کبریت دیگری را روشن کرد . در نور آن مادر بزرگ پیرش را دید . دختر کوچولو فریاد زد :‌مادر بزرگ مرا هم با خودت ببر .

او با عجله بقیه کبریتها را روشن کرد زیرا می دانست اگر کبریت خاموش شود مادر بزرگ هم می رود .همانطور که اجاق گرم و عذا و درخت کریسمس رفت .

مادر بزرگ دختر کوچولو را در آغوش گرفت و با لذت و شادی پرواز کردند به جایی که سرما ندارد

 

فردا صبح مردم دختر کوچولو را پیدا کردند . در حالیکه یخ زده بود و اطراف او پر از کبریتهای سوخته بودند .

همه فکر کردند که او سعی کرده خود را گرم کند ،‌ولی نمی دانستند که او چه چیزهای جالبی را دیده و در سال جدید با چه لذتی نزد مادر بزرگش رفته است .

 

 

 

 

 

 


دوَه تگه ی شه قالته فروش

 

هه وا فره سه رد بوَ  و  وه فر  پسای  واری . شه وی ئاخری  سال بوَ.

دوَه تی بوَچگ و  ژاریگ  له ی سه رما  پسای ری  کرد. سه رپایه گانی  فره  گه ورا  بوَ و هه  وه ی  خاتره  وه ختی تواس  وه  هه له په له  له  خیاوان  بکه یده و  ئه و ده س ، سه رپایه یله گه ی له  پای  ده ر هاتن ، ولام نه توَه نس  یه کی له  لیان پیا  بکه ید.

پایلی  له  سه ردی   په نه میاوَد  . قه یری  شه قالته  ئرا  فروش داشت  ئه مما  له دریژه ی  رووژ  که س له  لی کرمیت  نه سه نوَد.

سالی  نو  له ری ی  هاتن بوَ  و  بووی  خو ه ش  خوارده مه نی  له  خیاوان  پیچیاوَد. وه  خوه یا  نه ی ک   وه ره و   مال  بچود. چوَن  نه توَه نسوَد   حه تتا یه ی  شه قالته  بفروشید  و رخی  چی  ک  باوگی  بکوشیده ی.

ده سه یلی  بوَچگی  له  وه یشتی  سه رما  وه  گیر نه وَ  فکر کرد شایه د  وه  تاو  و  شوَه له ی  ئاگر  بتوَه نید  گه رمیانه و بکه ید.

 

یه ی چکول  کرمیت  هیز دا و ئه لچه کانه ی. دوَه ته بوَچگله  حس  کرد  له  نوای  شومینه ی  گه ورای  نیشتیه ، پایلیشی  دریژه و  کردیه  تا گه رمه و بود. ولام  ئاگره گه  کوشیاوه  و  دی  ک  دوَی  چکول کرمیتی  سزیاگه  ها  وه ده سیه  و.

شه قالته ی  تر  ئه لچه کان  و  خوه ی  له  وتاقی  دی  وه  مه یزی  پر  له خوارده مه نیه و ، تواس  وه ره و  لای  خوراکه  گان  بچود  ولام  کرمیته گه  کوشیاوه.

شه قالته ی  سی یم   روشن  کرد ، دی  ک  له  ژیری  داری  کریسمه س  نیشتیه ، دوَه ته  بوَچگله  تواس  داره گه  بگرید  ئه مما  شه قالته  مرده و.

هساره ی  دوَله شوونی  له  ئاسمان  داچریا و  دوَه گه ی  له ئاسمان  مه ن.

دوَه ته بوَچگله  ئه و  هوَری  داپیری  که فت. داپیری هه موَشه  وه تیا : ئه گه ر  هساره  ی دوَله شوونی  داجریه ید ، ئوه  یانی چمان گیانی  وه ره و  لای خودا  چود.  داپیری  ک ئیرنگه مردوَد  ته نیا  که سی  بوَ ک  وه  پی  میهره بانی  کردیا.

 

 

ده وَتگه  شه قالته ی  تر  ئه لچه کان  .  له  نوَری  شه قالته گه  دالگه  که لینی پیری دی  . دوَته بوَچگله  هاوار  کرد : داپیره  منیش وه لی خوه دا بوه.

وه   هه له په له    ئه ودوَای  کرمیته گانیش  ئه لچه کانه و  چوَنکی  زانس  ئه گه ر شه قالته گه  بمریده و  داپیریشی  چود.هه  وه و جووره  ک  وجاخ  گه رم  و  خوارده مه نی  و داری  کریسمه س  چین.

 

دایه پیره  دوَه ته بوچگله  له  باوش  گرت و  وه  له زه ت وخوه شی شه قه دانه بال  و  وه ره و  جی ی  چین  ک سه رما  نه یرید.

 

سو شه وه کی  مه ردم  دوَه ته بوَچگله  پیا  کردن .  له  حالی  ک رچگیاوَد و یه خ به ساوَود  و  ده ور ووه ری  پر  له  کرمیته یلی  سزیا بود.

گیشتی  فکر  کردن ک  ئه وَ  هان  دایه  خوه ی  گه رمه و  بکه ید. ئه مما  نیه زانسن  ک  چ  چیشته یلی  ئلاجه وَی  دیه  و  له سالی  تازه  وه چی  له زه تی  وه ره و  لای دا پیری چیه.

 

ته رجمه وده سی محمدحسنی نیا   -  کرماشان  04-03-1389

 

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٤ - محمد حسنی نیا

کوچگ تاشی نارازی

قصه سنگتراش

روزی سنگتراشی که از کار خود ناراضی بود و احساس حقارت می کرد ، از نزدیکی خانه ی بازرگانی عبور می کرد. در باز بود و او خانه مجلل ، باغ و نوکران بازرگان را دید و به حال خود غبطه خورد و با خود گفت : این بازرگان چقدر قدرتمند است! و آرزو کرد که مانند بازرگان باشد.
در یک لحظه ، او تبدیل به بازرگانی با جاه و جلال شد. تا مدت ها فکر می کرد از همه قدرتمند تر است . تا این که یک روز حاکم شهر از آنجا عبور می کرد. او دید که همه مردم به حاکم احترام می گذارند حتی بازرگانان .
مرد با خودش فکر کرد : کاش من هم یک حاکم بودم ، آن وقت از همه قویتر می شدم !
در همان لحظه ، او تبدیل به حاکم مقتدر شهر شد. در حال که روی تختی روان نشسته بود ، مردم همه به او تعظیم می کردند. احساس کرد که نور خورشید او را می آزارد و با خودش فکر کرد که خورشید چقدر قدرتمند است.
او آرزو کرد که خورشید باشد و تبدیل به خورشید شد و با تمام نیرو سعی کرد که به زمین بتابد و آن را گرم کند.
پس از مدتی ابری بزرگ و سیاه آمد و جلوی تابش او را گرفت. پس با خود فکر کرد که نیروی ابر از خورشید بیشتر است و تبدیل به ابری بزرگ شد.
کمی نگذشته بود که بادی آمد و او را به این طرف و آن طرف هل داد. آین بار آرزو کرد که باد شود و تبدیل به باد شد.ولی وقتی به نزدیکی صخره ای رسید ، دیگر قدرت تکان دادن صخره را نداشت. با خود گفت که پس صخره قوی ترین چیز در دنیاست و تبدیل به آن شد . همان طور که با غرور ایستاده بود ، ناگهان صدایی شنید و احساس کرد که دارد خرد می شود. نگاهی به پایین انداخت و سنگتراشی را دید که با چکش و قلم به جان او افتاده است !

مه ته لی سه نگ تاش(کوچگ تاش)

رووژی له روژان  سه نگ تاشی ک  له  کاروباری  خوه ی  نارازی بوَ و ئی  کاروپیشه  وه  کراتی  شانی  خوه ی  زانس  ،  له  نزیکی  مالی  بازرگانی  وه  ره وه نی  ره د  بوَ . درانه  وازوَ  و ئه وَ  کوشکی  باشکو ، باخی  ره نگین و نه وکه ره یلی  بازرگان  وه چه و ی خوه ی  دی و وه  حالی  خوه ی  خوسه  خوارد  و وه لی  خوه یا  وه ت : ئی بازرگانه  چه نی  ده وله مه نه !  ئمجا  ئارزو  کرد  ک  چوَنای  ئه وَ بازرگان بود.

وه  یه ی  چه وپرتنه  ، بوَ وه بازرگانی  ده وله مه نی  خاوه نی  ناویگ  .  تا   ماوه ی فره یگ  فکر کردیا  ک له گیشتی ده وله مه ن تر  و  زورداره تره . تا یه  ک یه ی  رووژ حاکمی  شار  له وره  گوزه ر  کرد.  ئه وَ دی  ک  مه ردمه گه   گیشتی  ریز له حاکم  گرن(ئحترامی  حاکم گرن)  ته نانه ت  بازرگانیش .

پیا  وه لی  خوه یا  فکره و  کرد: خوه زه و  منیش  حاکمی  بوَام  ، ئه و  وه خته  له گیشت  که س  زوردارتر  بوَام.

هه  له و ده مه  ک ئی  فکره  وه  زه ینی  هات  ،  وه  حاکمی  زوردار و خاوه ن  ناوی  شاره گه یان بوَ. له  حالی ک  له بانی  ته ختی  شاهی  نیشتوَد ، مه ردم  له  وه رایوه ری  وه  ریز و ئحترام  دولاراسه و  بوَان. هه  له ی  حالی  خوه شه  بوَ  ک  حس  کرد  نوَری  خوه ر  ئازاری  ده ید . وه لی  خوه یا  فکره  و کرد  ک  خوه ر  چه نی  وه زور تره.

ئارزو  کرد  ک  خوه ر  بود  و  تا ئی فکره هات وه زه ینیه و  بوَ وه  خوه ر  و  وه  ته مام  ئاز وتوانایه و  هان  دا ک  وه  زه وَ  بتاوید  و  گه رمیه  و  بکه ید.

دوَای  چه نی  ئه وری  سیه ی  گه ورای  هات  و نوای  تاویانی  ئه وَ  گرت  .  ئی که ش  وه لی  خوه یا  فکره و کرد  ک ئاز و توانای  ئه ور  له  خوه ر فره تره  و ئی جا  وه ئه وری گه ورای  بوَ.

چیشتی نه گوزه یشتوَد  ک  وای  هات  و  وه ره و  ئی لاو  ئه ولا  ده له کی دا. ئی که شه  ئارزو کرد  ک  وه  وا  بود  و  وه  وایش  بوَ . ولام  هنای  وه نزیکی  مه غاری  گه ورای  ره سی  ،  دی  توانی  له قانن  وشه کانن  مه غاره گه  نیاشت.  وه لی  خوه یا وه ت :  وه ی حساوه  مه غار  پرزورترین  چشت  له دنیاس  و  وه مه غار بوَ . هه  وه ی   چوَنه  ک  وه  فیز  و  غروره و  وساوَدن . له ناکاو  ده نگی  ئه ژنه فت  و  حس  کرد  ک  دیری  هوَرد بودن  .  ئیسفای  خوار  گرت و کوچگ تاشی  دی  که  وه  چه کوش  وئسکه نه گه یه و   که فته سه  گیانی .

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٢ - محمد حسنی نیا

دالگی میهره بان

پیشگاه دوستان گرامی سلامی دوباره دارم.

امروز سالروز تولدم است، البته تولد شناسنامه ای .

هدیه تولد ازهیچکدامتان نمی خواهم هیچ ، بلکه میخواهم یک چشم روشنی به شماپیشکش کنم که ارزشش راداشته باشد.

چشم روشنی من به شما درعین حال شروع یک تجربه تازه هم هست که بی گمان خالی ازاشکال نخواهد بود.

داستان این است که برآن شده ام که سلسله ای ازداستانهای کوتاه را به دو زبان فارسی که ازمن نیست وترجمه آن به کردی جنوبی کلهری کرماشانی فیلی ...ازخودم به شماپیشکش کنم.

ومشتاقانه خواهان نظارت صائب وراهگشای شماعزیزان هستم.

مادرمهربان

ساعت 3 شب بود که صدای تلفن ، پسری راازخواب بیدارکرد. پشت خط مادرش بود .پسر باعصبانیت گفت : چرااین وقت شب مرا ازخواب بیدارکردی؟

مادر گفت 25 سال قبل درهمین موقع شب تو مرابیدارکردی . فقط خواستم بگویم تولدت مبارک. پسرازاینکه دل مادرش راشکسته بود تاصبح خوابش نبرد. صبح سراغ مادرش رفت. وقتی داخل خانه شد مادرش راپشت میزتلفن باشمع نیمه سوخته یافت. ... ولی مادر دیگر دراین دنیا نبود.

 

 

 

دالگی میهره بان

ساتی 3 شه و  بوَ ک  ده نگی زه نگی تلفون ، کوری له  خه و  ئه لچرچگانه و . پشتی  هیل  دالگی  بوَ . کور عه سه بانی  بوَ و  وه ت: ئرا ئی  وه ختی  شه وه  له  خه وا کردیده م .

دالگ  وه ت: روله 25 سال  وه ر له  یه  هه  له ی  وه ختی  شه وه  تو  م   له  خه و  هه لسانید. فه قه ت تواسم  بوَشم : وه دی هاتنت  مبارک.

کور  له  یه  ک  دلی  دالگی  شکانیه  تا رووژی پاک  خه ویه و  نه ورد.

شه وه کی  ئرا  لای  دالگی  چی . هنای  ئه و ناوی  ماله گه  چی  ، دالگی   له پشتی  مه یزی  تلفونه گه  وه لی  شه می  نیمه سزیایگه و دیه و. ... ولام  دالگی  دی  له ی  دنیا  نه وَ.

 

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/٢ - محمد حسنی نیا

 

 

زندگی آتشگهی دیرینه پابرجاست 
گر بیفروزیش رقص شعله اش از هر کران پیداست   
ورنه خاموشست وخاموشی گناه ماست
این قسمت ازشعرآرش کمانگیرسیاوش کسرائی را عزیزی با ایمیل برایم فرستاده بود وبه پیوست آن تصویر یک مشعل فروزان بسیارزیبا راهم لطف نموده بود.
لطف این عزیزگرامی را بسیارسپاس می گذارم وبه نشان وفا شعرارسالی را بعنوان پست جدید وساعاتی پیش ازسالگردتولدم بعنوان هدیه تولد اینجا میگذارم ، اما باتوجه به اینکه فایل عکس باامکانات فعلی دروبلاگ قابل نمایش نبود به انتخاب خود تصویری راجایگزین ان مینمایم، بازهم ازابرازلطف این عزیزگرانمایه متشکرم.
و پایان سخن رابازندگی بروایت وسرایش سهراب سپهری آذین می بندم این همه رابه پیشگاه دوست تقدیم میکنم باشد که بپذیرد
زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ
پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود
زندگی جذبه دستی است که می چیند
زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است
زندگی بعد درخت است به چشم حشره
زندگی تجربه شب پره در تاریکی است
زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد
زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد
زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست
خبر رفتن موشک به فضا
لمس تنهایی ماه
فکر بوییدن گل در کره ای دیگر
زندگی شستن یک بشقاب است
زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است
زندگی مجذور اینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٩/۳/۱ - محمد حسنی نیا