كركهرك
به یادمحمدحقوقی

درسالهای هفتادودویاهفتادوسه زمانی که دانشجو بودم، طبق معمول خیلی ازروزهابعدازاتمام کلاس ودرگشت کوچه وبازار شهرتبریز به کتابفروشی ها، کتابهای ولوشده دربساط کتابفروشان درگوشه ای ازپیاده رو وکتابفروشیهایی که کتاب دست دوم یابهتره بگم کتاب فرده ای می فروختند مشتری های دائمی من بودندسرمیزدم وباوسواس بسیارزیادی تقریباهمه کتابهاراازنظرمی گذراندم بلکه غذای روحی پیداکنم.

یادش بخیرسعیدمنصورپوردوست نازنینم متعجب بودازبعضی کتابهاکه پیدامی کردم ومتعجبترازسرعتم درزیروروکردن یاوارسی کتابهای توی قفسه هاویافتن چیزی که بدردبخورد.

حتی یک وقت حمیدمیرابی زاده دوست خوب دیگرمان راشب جشن تولدش باکتابی ازداریوش شایگان سورپرایزکردیم(من وموسی رضائی دوست هم اندیش دیگرمان).

عطش من هم آن سالهاوهم اکنون یافتن وخواندن کتاب درزمینه شعروشاعری بوده وهست.

دریکی ازهمان روزها که دربالااشاره کردم ، به یک فرده فروشی کتاب رفتم که مال برادرصمدبهرنگی (معلم همه کودکان همسن وهمنسل من دراواخردهه پنجاه) بود رفتم.

وقتی فهمید به شعروکلا کتاب علاقمندم کمی باهم گپ زدیم ومن یک کتاب درزمینه معرفی ونقدشعر نو ازش خواستم واو کتابی ازمحمدحقوقی به من داد.

اگرچه قبل ازاون ازژورنالها ومجلات اون سلهامثل گردون،دنیای سخن،آدینه و...مطالبی درباب فلسفه شعرنوخوانده بودم، اماشاید اولین کتابی که توش کلی مطلب یکجابه جریان نوگرائی شعری ازنیمابه بعددرکنارهم آمده بود همین کتاب محمدحقوقی بودکه اگردرست یادم مانده باشد اسمش هست شعروشاعران.

دیروزتوی اینترنت خبردرگذشت این شاعرومنتقد محترم راخواندم وازاین خبرمتاثرشدم.

اهالی قلم تک تک چون ستارگانی افول کرده ازمیان مامی روندوماغریبانه وناباورانه جزبه خاطره ای ازبودن آنهاراکوتاهزمانی درمیان خود وکتابهاونوشته هاشان نمی توانیم به چیزدیگری دل خوش کنیم.

همه می آیند وناگاه وبی خبرهم می روندوازهمه ازبافضیلت وفرزانه تازذل وجایتکار جزخاطره ای باقی نمی ماندورسوبات تاریخ شایدخاطره بسیاری ازآدمهای خوب وجنایت بسیاری ازاراذل واوباش رابپوشانداماهیگاه قله هارانخواهدپوشاند.

قله های شرف وانساندوستی ومهرهمچون زردشت،سقراط، بودا ، کنفوسیوس ،فردوسی،سعدی،نیچه،تاگور،هوگو،حافظ،مولانا،گوته و...ودربرابرنمادهای دشمنی باعشق ومهروبشریت همچون آتیلا، نرون،چنگیز،تیمور، اسنکدر،آغامحمدخان،استالین،هیتلر،صدام حسین و...

حقوقی ازجرگه خادمان فرهنگ انساندوستی وعشق وشعربود ومن برخودوظیفه می دانم خاطره ویاداین مردنیک راگرامی دارم .

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٤/۱٠ - محمد حسنی نیا