كركهرك
هه م له نوله عوبه یدی زاکانی

حکایت:

پیای ئاوله روی ی  ناشرینی له ناوی جامه ک نورست وه خوه ی ووه وه ری خوه یه و وه ت:شکرانه م پیت بو بینای بانی سه ر ئرای  ده م وروَی ره نگینه که دایده سه پیم.

نه وکه ره گه ی له لای وساوَ وئی قسه یله ئه ژنه فت.

هنای هاته و ده ر ، که سی له ده ری مال هوالی ئاغای له لیی پرسی – وه ت: له مال نیشتیه و درو نه یده و ده می خودا.

 

 

حکایه ت:

یه کی سواری خه ری ته مه لی وه ره و جی ی چی

که سی له لیی پرسی : فلانه که س ئلا خه یر؟ وه کوچی؟

وه ت: وه مه جت چم ئرا نمازی جمه.

وه ت : ئمرو سی شه مه س ، نمازی جمه؟ له سی شه مه؟

وه ت : وه ی خه ری ته مه له ئه گه ر شه مه ی تریش وه مه جت بره سم فره خاسه

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/۸/٩ - محمد حسنی نیا