كركهرك
 

سلامی دیگرباربه دوستان خواننده این وبلاگ

این بار ترجمه ترجمه شعری معروف ازمرحوم پروین اعتصامی شاعرزن بزرگ ایرانی

است که درکتاب فارسی دوره دبستان سالها پیش وجودداشت که نمیدانم آیا اینک

نیز هست یانه.

شعرمعروف اشک یتیم اززنده یاد پروین اعتصامی که توسط ابرمردادبیات کردی زنده

یاد عبدالرحمن شرفکندی(ماموستا هه ژار)درکتابی گرانسنگ بنام (بوکوردستان)به

کردی سورانیترجمه نموده اند، واینجانب آن را به کردی که لهوری ترجمه نموده ام.

کاری درحد یک تجربه

                                                  ئه سري يه تيم

روژي پــــــاتشاي لــــه كه ليگه و چــــي                 قـــال  قـــو هـــه لســـا  له بان ولـــه ري

 

يــه تيـــمي پــــرسي لـــه وناوه راســـــه               بريقــــه ي چــو ه سه له تــــانجي شاســه

 

جـــواوي دا پي يـــــه كي لــه ونـــــاوه                ئيمـــه چــــوه زانيم خـوه شت تيه ي بـاوه

 

ئـــي قــه وره زانيــــم فــــــره گرانــــه                ئـــوه ك  دره وشــــــي له وباني بـــــانه

 

پيــــره ژني وه ت :م  زانم ئــــوه  چـوه س          ئه ســري چــه وي من و خـوني دلي ئوه س  

 

گـوول خوارديـم  وه به رگ وگوچاني شوان         گــــورگ وه فه ره نجــي بو وه پاســه وان

 

پارساي ك ملـــك وديــه كه بــــه ي دزه              پاتشاي ك مـــالي ره يـــه ت خــوه ي دزه

 

بنـــور وه تـــكه ي ئـــه سري يه تيــــمان           تـــا بزانـــي چــــوه س دره وشي له بـــان

 

                                          رولــــه قسيــــه ي راس بوشي ئرا كـــــي

 

                                         وه ختي گه ن وخـــــاس بونه  جــي وه جي       

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٥/۱٢/۱٢ - محمد حسنی نیا