كركهرك
واشه و قلا

 

 

منظومه واشه وقلا ترجمه منظومه ای باعنوان (هه لو و قه له ره ش)اززنده یادماموستاهه ژار ادیب ومحقق بزرگ معاصرکرد می باشد.

اصل منظومه ازالکساندرپوشکین شاعرکلاسیک روس می باشد،وباتوجه به آشنائی ماموستاهه ژاربه زبان روسی ودرسالهائی که این مردبزرگ کرددرروسیه اقامت داشته است(رجوع شود به کتاب چیشتی مجیور زندگینامه هه ژار به قلم خودش)این منظومه راازمتن روسی به کردی سورانی ترجمه نموده اند.

ترجمه دیگری که بسیارهم درزبان فارسی گل کرده مربوط به زنده یاد پرویزناتل خانلری است که درحقیقت باید آن راترجمه آزادلقب دادکه تم اصلی شعرآنگونه که ایشان خواسته اند شکل گرفته است.

اینجانب باتشویق پسردائی فاضلم آقای سعید سلیمانی منظومه ماموستاهه ژاررابه کردی کلهری ترجمه نمودم که بسیارموردتوجه واستقبال دوستان وآشنایان قرارگرفت.

البته جای تاسف است که عرصه فرهنگ وهنراین دیاربه حدی دچاررکود وکم تحرکی گردیده است که آدم فکرمی کند این بخش زنده زندانی شده ومدت زندان او هم نامعلوم می باشد.

بسیارمشتاقم اگرروزی خورشیدازغروب برآمد واجازه دادندهمایش شعرکردی کلهری درکرمانشاه برپاشود ، این شعروبسیاری دیگرازآثارم رابرای دوستداران بخوانم.

به امیدآن روز

         

                               واشه و قلا                   (ئرا سعید سلیمانی)

 

پـــــــــاییزه ودار و دنیــــــــــــــا  ره نگ زه رده

واکــــــز و ســـــه رده و پر تــــــــووز و گه رده

 

 

نـــه خــوه ش خـــــه وه ری هـــا وه  ســــه رده وا

دار خــــــوه ی  ئه لـــــــرنی گــــــــــلا وه گـــــــــلا

 

 

سیـــــــــا بـــــه رگ ئــه وران  وه گیـــــــری و نــالــــه

گه  رمــــه شینی تـــه رمی جـــوانه مـــه رگ سالــه

 

 

لـــه گژه ی هـــه نا سی ســـه ردی کـوه وکـــه ش

واشـــــــه پیـــرکــــه فته و هـــوری چاره ی ره ش

 

 

داخ ئــــــــــــرا گور وگورجـــــــی و جـــــــــوانیم

ئــــه وســــا چونیم و ئــــــــه لان ئــــــرا  نیــــم

 

 

تــــــوانا و ســـــــــــــوومای بال و چـــــــه وم چی

وه هـــــار و مانگ  لــــه  ســال  و شــــه وم چــی

 

 

پـــــــوور و کــه و گرتــن لـــــه   م   ئــه و چی یه

مـــــه ر  له خــــه و  بــونم  ژیـــــه م وه ی ری یه

 

 

پیـــــــــری پایزه  فه سلی عــومر و ژیــــــــا نه

گام گام ئــــــه لگرتــن  و  وه ره و  گوور نــــانه

 

 

واشــه ی مه رگ له ی وا تیه ی شکارم که ی

شکــار  ها چنــگم  و  مـــــه رگ ناکـارم که ی

 

 

مــردنیش ئی  قــه ور سـووک  و سـوال نی یه

هــــــــــزاران  زانـا لیی ســـــه ر  گیـــژ  بـــو ه

 

 

وه ره و جــــــــــی ی  چــم  بمـــرم   نـــه مینم

پــــه ر لـه  ده سی  وا  و  خـــوه ل له  زه مینم

 

 

 

گیــان تـا کـو  فـــری  نیـه زانـم  م  هــه م

ئــوشــــــی بچـو تا لای باوگه  واشـــــه م؟

 

 

تــو ئــوشـی  شکـــــار له و بانه یله  هـه س    ؟

دوای  خــــــلا س بون  له  به ن و قــه فـه س؟

 

 

چ  حــــــــــــه یف له و  بـــانه  زینگ بی بــه شه

ســه فــه ری  نــابه له ی  و  حـالی نه خـوه شه

 

 

دل و دیــــده ی م هــــا وه ی دنیــاوه

تــــوام  تـا  تــوه نم  بـــــــژیم  له ی نــاوه

 

واشــه که فته  گیژی ده لیـــأی خه یالات

تا جـــوانی چــی ی  و  پیـــری له ری هات

 

 

بایـه س له ی داوه خوه ی خـلاس بکه ی

لـه په نـأی دل رو  لــه  ری راس بکــــه ی

 

 

په ی ده رمـــانی ده رد چاره سه ربکه ی

لـه چــا ی  پــه ژاره گیــان  وه ده ربکه ی

 

 

سفیده ی ســووی شه قه دا وه بــــــال

پــه ی ده رمــانی ده ردی رووژومانگ سال

 

 

وه خوه ی وه ت :مه گه رقلاچاره م که ی

مـه لهـه می ئه وبـانی زه خمی پیریم نــه ی

 

 

چم  ئرا لای ئه گه ر ره شه و  دل سیــــا

چــوه بکـه م ئـاوی بـه قای هـــــا  لـــه لا

 

 

سه رله نو شه قه دا وه شـــا بــــــا لان

هـــاته ویـــرانه ی لـــــه شوونه  مــــا لان

 

 

بو وه میــه وانی قلای رو ره شــــــی

پیس و چــه پـه ل و له گـــــول بی بـه شی

 

 

 

گیـان وه ده ر بردی له هـــزاربــه لا

سـان خواردی لـــه ده سی منال وگه ورا

 

 

لــه گه ن و گوتال تیرو پرخــواردی

چـه نای چه نی سال عومری گه ن کردی

 

 

وه ته پی : ئه ی ره ش وهه م بی ده سه لات

کاریگم که فت و هاتــــــــــم ئــرا لات

 

 

ئه رچـــاره ی بــکه ی له کار و بــــارم

شه رت بو تو بو شی م  وه جی بـــــــارم

 

 

قلا  قیــره ی کــرد وه ت تو زوور داری

ولام شوکـــــور بو فه قیر دیــــــــاری

 

 

زو  که چوه توای بــــوش تــــا بزانم

دور لـــــه م بنیش بیــــــــه  ئه ما نــم

 

 

وه ت ئه ی قلا گــــه دایم هه ر جوان

پیــــر و موفته لام وه ده ردی گـــــران

 

 

پرسیاری دیــــرم بایـه س بوه خشی

با وجـــودی یه ک  پیس وبه دنه خشی

 

 

یه چوه س له ی سنه چو تازه سوری

دایم جـــــایه ل و لـــــه مردن دوری

 

ئو شن تـــا چل سال ئوه جوجگین

ئیمه مردیمه  و ئویــــــــه بـــو چگین

 

 

په ی چاره سـازی ری بخه و وه رم

ده رمان هالای تــو خــه رگ وه سه رم

 

 

ئـــا د سه وه ن بــو تا بمینیــده م

بی به ش نه یلمه ت له فـــره و له که م

 

 

 

قلا وه ت :هووزی واشه خان خاون

نیه زانم چونه  چــو خــاوه ن نـــاون

 

 

باوگ وبا پیرت وه نه زان مــرد ن

ده ردی به رز فـــرین گرتن و مردن

 

 

 

هه ر که به رز فری خو زوتر مری

وا ی بلین بالـــــی سه ر و دل گری

 

 

مالــــی ئوه  ک ها تکی کــوه

لای جن ودیــــوه به لا   له  تی یه

 

گووشتی پوور خونت تفت وتیه له و که ید

گووشتی تازه ی که وگیانت خه فه ت ده ید

 

تا هه له ی وا بو  ئی کـــار و  بــــــاره
نان چرک وزوخ و ئاو ژه هری مــــــــاره
 

 

ئه رتوای پایه ر و خوه ش بود له جــــه هان
په نه یلم بژنه و وه گووش و وه گیــــــــان

 

 
بـــه وو چو ئیمه لـــــه نزمـی بکه ف
شــه ولــه گـــژی داری نـا له تی بخه ف
 

 

خوارده مه نی خاس ک نه یده وه چه و
گووشتی گه نیاگی که لاکه ی خه رکه و

 

 
چینگه کردنــــی سه ری ســر کولان
ئــــاز و توانــــــــا  تیه ریده و  دلان

 

 
قسیه ی باپیـــــره هه م وه جی مه یله
خونی زه خمی خه رسوومای چه وه یله
 

 

قسیه م گه وهه ره دریخ نیه که م لیت
تا گــــووش ته کنــــی بیلا بوشم پیت
 

 

یا له نــاو بوگه ن ونزمی بو هشــــار
یا وه ســه ربــــه رزی گیان ودل بسپار
 

 

له ی باس و قسیه  ئه و پیره واشــــه
هـــــاته  وه ری چه وی بوگه ن و لاشه
 

 

که فته ناوگیژگه ی خه یا لات وخه م
بـــون ئه ر ئی چوینه نه مینم یه ی ده م
 

 

وه ت :ئی ژیـــــانه موبـــارکت بو
خوه شـــی تو لای م  شینه و کوته ل کو

 

 

ئه روه سه ربه رزی ده می سه ربکه ی

عـــــومری سه د قلا وه  پوشی نیه وه ی

 

 

چه وه ری مه رگم بیلا گیـان بوه ی

بیـلا  وا په رم وه کوه ســـان بــــوه ی

 

 

وه واشـه ئه ر له ژیان بی به ش بووم

نه ک  هزار سـال قلا ی رو ره ش بووم

 

 

ئه لان  ئرا یه له خوه م بیــــــزارم

م واشه م ئرا که فته و تو کـــــــــارم

 

 

ئه رمــــه رد ئه و نا مه رد بکه فی کاری

ده ردی گـــــرانی بو وه دو چاری

 

 

له نو کــه فته وخوه ی وشه قه داوه بال

له هوریــه و چی رووژ و مانگ وسال

 

 

راس کیشا ئه و بان وله سه رئه وسه رچی

قلا هیشته جی و له ئه وره یل ده رچی

 

 

قلا هزارسال ژیــــــــــا وه ی ته رزه

سه رله نو واشـــــه هیمان هه ر به رزه

 

 ١/٠٣/٧۶ ایوانغرب   محمدحسنی نیا

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸۸/٢/۱٦ - محمد حسنی نیا